PROCEZz

အျဖစ္အပ်က္ (၁)

ပတ္၀န္းက်င္တြင္ နွင္းမ်ားသိပ္သည္းစြာ က်ေနသည္- အေအးဓါတ္သည္ကား ဆဲစ္ီးယပ္ ေပါင္း မိုင္းနပ္စ္ ေလးဆယ္ ဒီဂရီ- ေရခဲေတာင္တခုျဖစ္ပါသည္- နွင္းမုန္တိုင္းကို အန္တု၍ ေရြ႕လ်ားေနေသာ အရိပ္တခုမွာ အဘိုးအို တေယာက္ ျဖစ္သည္- တရႊီရႊီ မည္ဟည္းေနေသာ နွင္းမုန္တုိင္း က ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းလွေသာ္လည္း သူ႔အတြက္မူ စည္းခ်က္က် ေရြ႕ေပး ေနေသာ ဂီတတခုအလား ထင္ေနပံုရသည္- နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကထဲက အကၽႊမ္းတ၀င္ ျဖစ္ေနဟန္တူ၏- အေရာင္ေတာက္ေနသည္ ထင္ရေသာ ထိုသူ၏မ်က္လံုးမ်ားကို ေသခ်ာၾကည့္ပါက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ားကိုေတြ႔ရမည္- ထို႔ထက္ပိုကာ ျမင္နိုင္လွ်င္မူ ေၾကကြဲ ဆို႔နင့္ေနေသာ အရိပ္ေရာင္မ်ား ကိုေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္- တစံုတစ္ခုကို ရွာေဖြေနေသာ အရိပ္ေရာင္ရွိေနသည္ကမူ သိသာပါသည္- သိသာပါသည္- တခုခုကို ရွာေဖြေနသည္မွာ သိသာလွသည္- ထိုသိသာေသာအရိပ္ သူ႔မ်က္လံုးထဲ ကပ္ညိေနသည္မွာ ဆယ္စုနွစ္သံုးခုစာမွ်ပင္ ၾကာခဲ့ပါၿပီ- လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ခန္႔က ဒီေနရာ ဒီလိုရာသီမ်ိဳးတြင္ နွင္းမုန္တုိင္းေအာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ သူ၏ ခ်စ္သူကို ရွာေဖြေနျခင္းသည္ စိတၱဇ ဆန္လွေသာ္လည္း သူ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႕သည္ကား အေရာင္ ေတာက္ေနဆဲ.. အခြင့္ႀကံဳတိုင္း ေရာက္ျဖစ္ေသာ ဤေနရာသည္ ေရခဲေတာင္တက္ရန္ လမ္းျပလုပ္ေနေသာ အဘိုးအိုတေယာက္ အတြက္မူ ေျပာင္းလဲမွဳ အခါ ေပါင္း သံုးဆယ္မွ်ပင္ မကေတာ့.. ေရခဲေတာင္သည္လည္း တိမ္ဆိုင္တိမ္လိပ္တို႔ နွင့္အျပိဳင္ပင္ ရာသီဥတုကို လိုက္ကာ ပံုသဏာန္ ေျပာင္းပဲ ေျပာင္းနိုင္လြန္းသည္- ယခု.. မခ်ိမဆန္႔ ေအာ္ျမည္းလာေသာ ေလသည္ စိတ္ထင္တိုင္း ၾကမ္းတမ္းစြာ ရိုက္ခတ္လာျပန္ၿပီ- ေဟာ. ၿပိဳျပန္ၿပီ- အျမင့္ဆံုးေရာက္ေနေသာ နွင္းထုတို႔ ျပိဳက်ျပန္သည္- ေရခဲစ တခ်ိဳ႕သည္ အဘိုးအို၏ ဦးေခါင္းအား လြဲရိုက္ လိုက္သကဲ့သို႔ ထိမွန္ေသာအခါ အနားယူရန္ အကြက္ဆင္ေပးသည့္အလား အရာရာ ကို ေခတၱ ေမ့ေလ်ာ့ခြင့္ ရသြားသည္- အခ်ိန္တခုအေရာက္တြင္ ပတ္၀န္းက်င္သည္ ဘာမွမျဖစ္ခဲ့သည့္ ပံုစံမ်ိဳးနွင့္ပင္ လန္းဆန္း လွပ ေနျပန္သည္- အဘိုးအိုသည္လည္း ဘာမွမထူးျခားသည့္ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ေမ့ေျမာေနရာမွ နိုးထလာသည္- ေခါင္းအား ဟိုဘက္ဒီဘက္ ခိ်ဳးခ်၍ အေၾကာေလွ်ာ့လိုက္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္အား ေလ့လာမိသည္- သူေသေသခ်ာခ်ာ ရင္းနွီးခဲ့ဘူးေသာ အ၀တ္တစအား နွင္းခဲမ်ားဖံုးလြမ္းေနသည့္ ထဲမွတစြန္းတစ အျပင္ထြက္ေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရေသာအခါ နွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ အတြင္း အေတာက္ပဆံုးေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ ေျပးသြားသည္- လက္ျဖင့္ နွင္းမ်ားကို ဖယ္ရွားလိုက္သည္- သူ၏ပံုစံမွာ ၀မ္းသာျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္း ပန္းတုိင္ေရာက္ျခင္း ပန္းတိုင္ေပ်ာက္ျခင္း စသည္မ်ားျဖင့္ ေ၀ခြဲမရေအာင္ ေရာေထြးေနေတာ့သည္- ေတြ႔ပါၿပီ- သူနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွာခဲ့ရေသာ သူ႔ခ်စ္သူ ျဖစ္ပါသည္- သူမသည္ မ်က္လံုးမ်ားမွိတ္ထားသည္- နုတ္ခမ္းမ်ားက ခပ္စိစိရွိကာ ပါးတို႔သည္ တဘက္တခ်က္၌ တလိုင္းဆီ ကိုင္းညြတ္ေနသည္မွာ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းရွိလွေသာ္လည္း သူ႔ကို ရီျပေနသည့္အလားပင္- အဘိုးအိုသည္ မ်က္လံုးမွ မ်က္ရည္မ်ား လွ်ံတက္လာသည္အထိ ေပြ႔ဖက္ကာ ၾကည့္ေနလ်က္- ထို႔ေနာက္ သူ၏လက္မ်ားသည္ ေယာင္ရမ္းကာ သူ၏ပါးျပင္အား ပြတ္ၾကည့္မိသည္- အေရအတြန္႔ေပါင္းမ်ားစြာကို စမ္းမိသည့္အခါ မ်က္လံုးမ်ားသည္ အေရာင္ေျပာင္းသြားသည္- လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေလာက္ကတည္းက ေသဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေသာ သူ၏ခ်စ္သူမွာ ပံုသဏၭန္ မေျပာင္းေသး ေသာ္လည္း သူသည္ကား ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ေနေသာ လူသားတေယာက္ကဲ့သို႔ ပံုစံေျပာင္းသြားေပၿပီ-

အျဖစ္အပ်က္ (၂)

ေတာအုပ္ႀကီးထဲမွ လွိဳင္းထေနေသာ ေတာင္တန္းမ်ားသည္ ျပာလဲ့လဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးနွင့္ လွပေနသည္- ေလနုေအးေလးမ်ားသည္ တၿငိမ့္ၿငိမ့္တိုက္ခတ္လ်က္- သစ္ပင္မ်ားသည္ တပင္နွင့္တပင္ ရိုက္ခတ္ေဆာ့ကစား ေနၾကသည့္အလား ယိမ္းယိမ္းႏြဲ႔ႏြဲ႔- ထိုလွပေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ထပ္မံအေရာင္ခ်ယ္ထားသည္မွာ ၾကည္စိမ္းေနေသာ ေရကန္ႀကီး တစ္ခုျဖစ္သည္- ထိုေရကန္ႀကီးေဘးနားတြင္ သမင္တေကာင္သည္ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားလိုက္ နားလိုက္ အစာစားလိုက္နွင့္ အပူပင္ကင္းေနသည္မွာ က်ားတေကာင္ ခ်ံဳဖုတ္ထဲမွ ေခ်ာင္းေနသည္ကို သတိမမူမိေအာင္ပင္- သမင္တေကာင္သည္ က်ားတေကာင္နွင့္ယွဥ္ၿပိဳင္နိုင္ေသာ ခြန္အား မည့္သည့္အခါကမွ မရွိခဲ့ပါ- တခဏအတြင္းမွာပင္ စိမ္းလဲ့လဲ့ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အနီေရာင္ ေသြးမ်ားျဖင့္ အက်ည္းတန္သြားသည္- က်ားမ်ား ၀ံပုေလြမ်ား သည္ တေကာင္နွင့္တေကာင္ မာန္ဖီရင္း အသားတစ္မ်ားကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားေနေတာ့သည္-

ၿခံ၀င္းတခုမွ ဆူညံစြာ ေအာ္ဟစ္ညည္းညဴသံကို ၾကားရသည္-
သူသည္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဒီၿခံထဲတြင္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္- သူတို႔ေကၽႊးေသာ အဆာမ်ားကို စားသံုးသည္- ပ်င္းလာလွ်င္ အိပ္သည္- အစာထစားသည္- ဒီလိုပဲ ႀကီးပ်င္းလာခဲ့ရသည္- သူသည္ ၀က္တေကာင္ျဖစ္ပါသည္- ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ႀကီးျပင္းခဲ့ရေသာ ၀က္တေကာင္သာျဖစ္ပါသည္- ယခုမူ လာေခၚေနၾကၿပီ- ထိုသူတို႔ ဘာလို႔လာေခၚသလဲ ဆိုသည့္အေၾကာင္း တစြန္းတစရိပ္မိပါသည္- ထိုသူတို႔နွင့္ ခြန္အားျခင္းယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ အစြမ္းအစ သူ႔မွာမရွိခဲ့ပါ- ဒုတ္ႀကီးႀကီး တခု သူ၏နွာေခါင္း၀ သို႔ အရွိန္နွင့္ ေျပးလာသည္ကို သာေနာက္ဆံုး ျမင္လိုက္ရသည္- ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေသြးမ်ားျဖင့္ ရဲရဲနီေနေတာ့သည္- ည.. လူတို႔သည္ ညစာစားပြဲ တစ္ခုကို ခမ္းခမ္းနားနားက်င္းပေနသည္- ထိုေန႔ကအသတ္ခံရေသာ ၀က္၏ ေသြးရဲရဲ အသားတစ္မ်ားကို ပိုးစိုးပက္စက္ မစားၾကပါ- မီးကင္၍ ယဥ္ေက်းစြာ စားၾကပါသည္-

အျဖစ္အပ်က္ (၃)

ေမခ.. အလြန္လွပါသည္- သူမသည္ နီေစြးေသာ နုတ္ခမ္းမ်ား.. စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ရွိေသာ ေသြးေၾကာကေလးမ်ား- ေကာ့ညြတ္သြယ္ေသာ မ်က္ေတာင္မ်ား. ၾကည္လင္၍ ျပာလဲ့လဲ့ရွိ ေသာ မ်က္၀န္းမ်ား ပိတုန္းေရာင္ထေနေသာ ဆံႏြယ္ ထူထူအုပ္အုပ္ရွည္ရွည္မ်ား အခ်ိဳးအဆ ေျပျပစ္လြန္းေသာ ခႏၶာကိုယ္တည္ေဆာက္ပံု ၀င္းပေသာ အသားအေရမ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားေသာေၾကာင့္ ျမင္ရသူအေပၚ မွင္တက္သြားေစနိုင္သည္ အထိ လွရက္သည္-
ယခုလည္းခန္႔ခန္႔ညားညားပင္ စင္အထက္တြင္လဲေလ်ာင္းေနေသးသည္- ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လူအမ်ားသည္ ၀မ္းနည္းမွဳ ကိုအသက္သြင္းကာ ၿငိမ္သက္စြာ ရပ္ေနၾကသည္- ေသဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေသာ ေမခအတြက္ သံစဥ္တခုကို ရြတ္ေပးေနၾကသည္- ကြင္းျပင္က်ယ္ႀကီး၏ စင္ေပၚမွာကား ေမခသည္ လွပစြာ လဲေလ်ာင္းေနၿပီ- ပန္းေပါင္းစံုတို႔ျဖင့္ ျပည့္နက္ေနေသာ ထိုစင္ျမင့္တ၀ိုက္တြင္ကား ေမႊးပ်ံႀကိ္ဳင္ကာေနသည္- ေမခသည္ အလွပကို အနိုင္ယူသြားေတာ့မည္ ဆိုကာ နာျခင္းနွင့္အိုျခင္း မေရာက္ခင္မွာပင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္သြားသည္- သို႔ေသာ္ ၿမိဳ႔စားႀကီးသည္ မိုက္မဲလွေသာ သူမအတြက္ စီရင္ခ်က္ တခုခ်လိုက္မွာ အလွအပကို ေနာက္ဆံုးထိ သယ္ယူသြား နိုင္ရန္ အလွပဆံုးစင္ျမင့္ အေမႊးပ်ံ႔ဆံုးေသာ ပန္းရနံ႔မ်ား ျဖင့္ ေမခအား မီးမရွိဳ႔ပဲ ထိုစင္ထဲမွာပင္ ထားခဲ့ရန္ဟု ျဖစ္သည္-ပ်ားတေကာင္သည္ ပန္းရနံ႔ေၾကာင့္ ေမခ၏ ရင္ဘတ္ထက္မွာပင္ အနားယူေနေသးသည္-

တစ္ရက္- လွပဆဲ-
နွစ္ရက္- ၀င္းပေသာ အသားအေရမွာ ညိဳငန္းငန္းျဖစ္လာၿပီ-
သံုးရက္- ပန္းတို႔သည္ အေမႊးနံ႔ကို ထိမ္းထားေစရန္ မတတ္နိုင္၍ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ၿပီ- ပ်ား ပုတုန္းတို႔က ထိုေနရာမွ ေ၀းရာသို႔-
ေလးရက္- ပြေရာင္းေရာင္း ျဖစ္လာသည္မွာ ေမခမွ ဟုတ္ပါေလစ-
ငါးရက္- အနိထာရံု ျမင္ကြင္းတခု ျဖစ္လာသည္-
ေျခာက္ရက္- လဒတေကာင္၏ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ ပါေသာအသံတခုၾကားေနရသည္-

ခုနွစ္ရက္- ပုတ္အဲ့ေသာ အနံ႔မ်ားသည္ ပတ္၀န္းက်င္ေလထုတခုလံုးကို ေနရာယူထားသည္- အရည္တစက္စက္ က်ေနေသာ ေမခ၏ ခႏၶာကိုယ္ ထဲသို႔ ေရတစက္ ထပ္က်သြားသည္- လဒတေကာင္၏ သေရတစျဖစ္သည္-

အျဖစ္အပ်က္ (၄)

ကၽႊန္းတခုေပၚ၌ လူေလးဦးပိတ္မိလ်က္ရွိသည္- မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းက မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ မည္ကဲ့သို႔ေရာက္လာၾကမွန္း မည္သူမွ် မသိၾက- ထိုကၽႊန္းေပၚတြင္က သားရဲတိရိစၧာန္မ်ား က်က္စားသည္- ႀကီးနိုင္ငယ္ညင္း၀ါဒ ထြန္းကားသည္- တေယာက္သည္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန၏- သားရဲ တေကာင္ေကာင္ နွင့္ေတြ႔လွ်င္ ရင္ဆိုင္၏- ယွဥ္ၿပိဳင္အနိုင္ယူ၏- သူ႔ခႏၶာကိုယ္၀ယ္ ကုတ္ဖဲ့ခံဒါဏ္ရာမ်ားနွင့္ ျပည့္နွက္ေနတတ္၏-
တေန႔ေန႔ တြင္ သူ႔အားအနိုင္ယူသြားမည့္ သားရဲတေကာင္ေကာင္နွင့္ေတြရမည္ကို မူ ေမ့ျပစ္ထားခဲ့သည္- တေယာက္မွာကား ပိတ္မိေနၿပီဟု သိသည္- ထိုအသိေၾကာင့္ ဘာမွမလုပ္ပဲ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့လ်က္ ရွိကာ တမွဳိင္မွိုင္နွင့္ ေသဆံုးသြားသည္- က်န္နွစ္ေယာက္မွာကား ခပ္ေရးေရးျမင္ရေသာ ကၽႊန္းတခုဆီသို႔ သာလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတတ္သည္- ထိုကၽႊန္းေပၚေရာက္လွ်င္ လြတ္ေျမာက္မွဳတခုခု ေတြ႔နိုင္သည္ဟူေသာ ရည္မွန္းခ်က္ရွိသည္- ထိုနွစ္ေယာက္ထဲမွ တေယာက္သည္က သက္လံုေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားလ်က္ တေန႔ေသာအခါ ရဲ၀ံ့စြာ ေရကူး၍ ထြက္သြားေတာ့သည္- အရင္ကတည္းက ေရကူးကၽႊမ္းက်င္ေအာင္ ေလ့က်င့္ထားသူျဖစ္ရမည္- က်န္တေယာက္မွာကား ေရမကူးတတ္ေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသာသူ တေယာက္နွင့္ပင္ အတူတူ သားရဲတိရိစၧာန္ တို႔၏ရန္ကိုခုခံရင္း ေန၏- အခ်ိန္ရလွ်င္မူ ပင္ပင္ပန္းပန္းနွင့္ သတိထား သြားရေသာ ေတာအုပ္ထဲသို႔၀င္ကာ ၀ါးမ်ားစု ေဆာင္းလ်က္ရွိသည္- ေဖာင္တခုဖြဲ႔နိုင္ရန္ျဖစ္သည္- ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ထိုကၽႊန္းေပၚသို႔ အမည္မသိ လူတစု ထပ္ေရာက္လာျပန္သည္- လူမ်ားလာေတာ့ ေပ်ာ္ၾကသည္- သားရဲတိရိစၧာန္မ်ားသည္လည္း တေန႔ထက္တေန႔ တိုးပြားလ်က္ရွိသည္-

အျဖစ္အပ်က္ (၅)

အေအးဓါတ္သည္ ရုပ္၀တၱဳ မ်ားကို ေခတၱမွ်ရပ္ထားေစနိုင္ရန္ အစြမ္းထက္၏- အပူဓါတ္သည္ ယဥ္ေက်းမွဳ၀တ္ရံု ကို လွပေစရန္အေထာက္အပံ့ေပး၏- သို႔ေသာ္ အခ်ိန္သည္ အားလံုးကို ၀ါးမ်ိဳ၏- အခ်ိန္ကို ျပန္လွည္၀ါးမ်ိဳးနိုင္ရန္ စြမ္းအားတခုရွိပါလိမ့္မည္- လြယ္လြယ္နွင့္မရနိုင္ပါ- ထိုပတ္၀န္းက်င္တြင္ကား ငွက္ဆိုးမ်ား၏ ဆြဲဆြဲငင္ငင္ အူသံကို ၾကားနိုင္သည္- လဒငွက္မ်ား၏ သေရစ တို႔သည္ မိုးအျဖစ္ရြာခ်လ်က္ ရွိသည္-

Carly don't be sad
Life is crazy
Life is mad
Don't be afraid
Carly Don't be sad
That's your destiny
The only chance
Take it, take it in your hands.

Download

Tesla

Remarks: ; Snapshots are from the movie of " The Legend Of Zu "

D I A R Y ?

ထို႔ေၾကာင့္ဤအရာကို… (ဘယ္လိုေခၚလည္းမသိေတာ့ပါ)















ေလာေလာဆယ္ ျဖစ္ေစခ်င္တာေျပာေၾကးဆို..
ပလူတိုၿဂိဳလ္ကို ၿဂိဳလ္ႀကီးကိုးလံုးထဲ ျပန္ထည့္ေစခ်င္တယ္…

အလြမ္းေျခႊခ်လို႔ ပန္းေၾကြက်သတဲ့..
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ပိရိစြာ ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ကလကာေနာက္မွာ
ေမာဟိုက္စြာကတယ္…

ဘယ္ေတာ့မွတည္ခင္းဧည့္ခံမွာ မဟုတ္တဲ့ မ်က္ရည္တခ်ိဳ႔ဟာ..
ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ၀မ္းနည္းစြာ အက်ဥ္းခ်ခံရတယ္…

သံစဥ္မပါတဲ့ အသံေတြေၾကာင့္ ထၾကြလို႔..
တခါတခါမ်ားဆို နွလံုးသားက ႏြမ္းႏြမ္းခခနဲ႔ ထၿပီးေတာင္ကတယ္…

ဦးေနွာက္အနားယူတဲ့အခ်ိန္ဆို..
နွလံုးသားက ရႊင္ျပတယ္…
ေျမျမဳပ္ခံထားရတဲ့ အေတာင္ပံေတြကလည္း
ရွင္ျပန္ထေျမာက္ခ်င္ေနေသးတယ္…

ေၾသာ္.. ခေရပင္ႀကီးေအာက္ ခေရပန္းအက်ေစာင့္ရင္း
၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း ျပဳတ္က်လာတာ ငါပါလား..
အဲ့လိုနဲ႔..
ခေရကပဲ ငါ့ကိုျပန္ေကာက္ သြားေတာ့တယ္…

မင္းလြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းနိုင္ဘို႔ဆို
ေဟာဒီမွာ အေတာင္ပံတစံု ယူသံုးပါ..
ငါ့နွလံုးသားကို တစစီျဖဳတ္ၿပီး ယက္လုပ္ထားတယ္..

ကဲ.. ငါဟာ၀လံုးမေရးတတ္လို႔ ေငွးမွိဳင္က်န္ခဲ့တဲ့ ေရႊခဲၾကက္တူေရြးေပါ့
ညီေလးခင္ေရ.. လွည့္ၾကည့္မေနနဲ႔.. စာၾကည့္ပ်က္တယ္…..

Tesla

C!O!N!F!U!S!I!O!N!

ေရာေထြးျခင္း.

ကၽႊန္ေတာ့္ဘ၀တြင္ အဓိက အခန္းက႑မွ ေနရာယူပတ္သက္မွဳ တခုသည္ ေရာေထြးျခင္း ေ၀၀ါးျခင္း ရွဳပ္ေထြးျခင္း နွင့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ားျဖာမွဳအား ေရြးရခက္ျခင္း ျဖစ္ေသာ ၎ Confusion ပင္ျဖစ္ပါသည္-

လူတို႔၏သဘာ၀မွာ သိျခင္သည္ စူးစမ္းျခင္သည္ ထို႔ေၾကာင့္ မသိမွဳတခုခု နွင့္ႀကံဳရလွ်င္ ေလ့လာသည္ စဥ္းစားသည္ မွတ္သားသင့္သည္ကို မွတ္သားသည္- ရိုးစင္းေသာ ကိစၥမ်ား အတြက္မူ ရိုးရိုးစင္းစင္း စဥ္းစားယံု နွင့္ပင္ အေျဖထြက္နိုင္ပါသည္- ထို႔အျပင္ သိပ္မစဥ္းစားေသာ အေျခေနတြင္ ေရာက္ေနေသာ လူတေယာက္သည္ ထိုေရာေထြးျခင္းမ်ားထဲမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ရသည္- အသိပညာ မစံု၍၎ မစဥ္းစားခ်င္၍၎ မွီျငမ္းစဥ္းစားရန္ အခ်က္လက္ မ်ားမ်ားမရွိ၍၎ သိပ္စဥ္းစားရန္မလိုေသာ ကိစၥတခုျဖစ္ေန၍၎ ျဖစ္နိုင္ပါသည္- ပံုမွန္အားျဖင့္မူ ေန႔တဓူ၀ကိစၥမ်ားသည္လည္း ထိုအတြင္းထဲမွာပင္ ပါနိုင္ပါသည္-

သို႔ေသာ္ ဦးေနွာက္ထဲတြင္ မွီျငမ္းရန္ အခ်က္အလက္အမ်ားအျပား ရွိလာေသာ အခါ လူတေယာက္သည္ ကိစၥတခုကို ျမင္ရာ၌ တြက္ခ်က္မွဳမွာ ပိုမိုမ်ားျပားလာသည္- တြက္ခ်က္မွဳမ်ားလာေသာအခါ ရွဳေထာင့္မ်ားလည္း ပိုမိုမ်ားျပားလာသည့္အတြက္ အေျဖသည္ တခုထက္ပိုလာကာ ျပတ္သားစြာ ေရြးခ်ယ္နိုင္မွဳသည္ ေ၀၀ါးလာသည္- အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တခုနွင့္ တခုကြာျခားခ်က္သိပ္မရွိပဲ ထြက္လာေသာ ရလာဒ္မ်ားကို ေတြ႔နိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္- သို႔မဟုတ္ မည္သည့္အေျဖကို ေရြးခ်ယ္သင့္သည္ကို မဆံုးျဖတ္နိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္- တနည္းအားျဖင့္မူ တြက္ခ်က္နိုင္မွဳကို သိေသာ္လည္း ဆံုးျဖတ္နိုင္မွဳကိုမူ မသိျခင္းလည္းျဖစ္နိုင္ပါသည္- ထိုေနရာမွစ၍ Confusion သည္ စတင္ပါသည္-

ထိုကိစၥသည္ မည္သည့္အရြယ္မွ စတင္ကာ ကၽႊန္ေတာ့္ထံတြင္ ေရာက္ေနလ်က္ရွိသည္ကို ေသခ်ာမသိေသာ္လည္း မွတ္တမ္းမွတ္ရာ အရမူ ကၽႊန္ေတာ့္၏ ပထမဆံုး ဒိုင္ယာရီတြင္ ေမေမေရးေပးခဲ့သည့္ အထက္ပါစာမွ စတင္သည္ဟု ေျပာနိုင္သည္- ျဖစ္လာမည့္ ေနာက္ဆံုးအေျဖကို ႀကိဳတင္တြက္ဆ ပါဆိုသည့္အခါ လက္ရွိအေျဖလား အနာဂတ္အေျဖလား သံသရာအတြက္ အေျဖလားဟု က်ေနာ္ ေျဖရွင္းရန္ဆိုၿပီး ခ်ေရးထားမိသည္- ေနာင္ တနွစ္ၾကာေသာအခါ ပထမအရြယ္ ဒုတိယအရြယ္ တတိယအရြယ္ ဆိုသည္နွင့္ နွဳိင္းယွဥ္ကာ ေျဖရွင္းရမည္ ကၽႊန္ေတာ္ အေျဖေတြ႔သြားၿပီဟု ခ်ေရးထားလိုက္သည္- အေျဖမွန္မဟုတ္ေသးေပ-

ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ စဥ္းစားနိုင္ေလေလ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ရွဳေထာင့္မ်ိဳးစံုနွင့္ ႀကံဳရေလေလျဖစ္ၿပီး ဆိုးဆိုးရြားရြားပင္ ေရာေထြးျခင္း သည္ ကၽႊန္ေတာ့္ထံတြင္ တြယ္ကပ္ေနေတာ့သည္- တခါတရံတြင္မူ ၎၏ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကိုလည္း ခံစားရပါသည္- အေျဖမ်ားစြာ၏ အက်ိဳးကို တြက္ဆနိုင္ေသာေၾကာင့္ မည္ကဲ့သို႔ အေျဖရလာ ေစကာမူ အေကာင္းဆံုးရွဳေထာင့္ တခုကို လိုရာဆြဲေတြး ခြင့္ရသည္- ကိုယ့္အတြက္ေကာင္းမည့္ က်န္မည့္ ရွဳေထာင့္ကို ေျပာင္းျပစ္ခြင့္ရသည္-ထို႔ေၾကာင့္ ေတာ္ယံုတန္ယံု ေလာကဓံကို မူ ခံနိုင္ေရ ရွိလာသည္- လူေတြအေပၚ ပိုမိုနားလည္နိုင္စြမ္းရွိလာသည္- ဥပမာျမင္ေအာင္ေျပာရလွ်င္ လြမ္းစရာကို နာစရာနွင့္ စဥ္းစားဆိုသလိုမ်ိဳး ျဖစ္သည္- နိမ့္ေနလို႔စိတ္ပ်က္ေနရင္ ကုိယ့္ထက္ပို နိမ့္သူကို ၾကည့္ဆိုသလိုပင္- ထိုအခါ မေကာင္းသည္မွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ပါေစ ဆိုသည့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ လည္း ၀င္လာသည္- ထိုအေျခေနသည္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မွဳကို ေလွ်ာ့သြားနိုင္သည္- မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ဒီကိစၥကိုလုပ္ရမည္ ဆိုေသာစိတ္ဓါတ္ကို ေလွ်ာ့ေစသည္- မဟုတ္သည္မ်ားကို ကိုယ့္ဟာကို ဟုတ္သည္သတ္မွတ္ကာ ဟုတ္သည္ဟုေတြးေသာ အေတြးမွားမ်ားလည္း တခါတရံ ၀င္လာနိုင္သည္-

လူ႔ဘ၀တြင္ မစဥ္းစားပဲ ေနထိုင္ျခင္းသည္ ဘာကိုမွ် ဆင္ျခင္နိုင္မည္မဟုတ္ပဲ လြန္စြာအက်ိဳးယုတ္ နိုင္ပါသည္- စဥ္းစားျခင္းေၾကာင့္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ ရလာဒ္မ်ား ေတြ႔လာနိုင္ေသာ္လည္း မလိုအပ္ပဲ စဥ္းစားပါက ေနာက္က်ျခင္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မျပတ္သားျခင္း နွင့္ ခြန္အားဆုတ္ယုတ္ျခင္း ကဲ့သို႔ေသာ ဆိုးက်ိဳးမ်ားလည္း မ်ားျပားစြာ ရနိုင္ပါသည္- အဓိကမွာ ခ်ိန္ခြင္ကဲ့သို႔ Balance လုပ္နိုင္ျခင္းျဖင့္ ကိစၥတခုျခင္းစီကို လိုက္၍ မည္သို႔ကိုင္တြယ္ သည့္သည္ကို သိလွ်င္မူ အေကာင္းဆံုး ရလာဒ္ကို ရနိုင္ပါသည္- ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္သည္ လူသားတို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးနွင့္ အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုး နည္းလမ္းျဖစ္ေပသည္- ထိုစဥ္းစားနိုင္မွဳကို အသံုးခ်ကာ မည္သည့္ကိစၥ ျဖစ္ပါေစ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ စဥ္းစားျခင္း ေနျခင္း ျဖင့္ လက္ရွိအတြက္ အနာဂတ္အတြက္ သံသရာအတြက္ ေ၀၀ါးျခင္းမဟုတ္ေသာ ေရာေထြးျခင္းမရွိေသာ အက်ိဳးရလာဒ္ ေကာင္းမ်ားကိုရနိုင္ပါသည္-

Tesla

DIARY +

ကိုယ္ပိုင္ ညစာ
















မိုးရြာေတာ့မည္- ထီးပါရဲ့လား- မပါရင္ေကာ- လြယ္လြယ္ေလး မိုးေရခ်ိဳးလိုက္ေပါ့- ပါတုန္းကေကာ သူကရြာလို႔လား- ျပပြဲတခုသြားရဦးမယ္- သြားရဦးမည္ ဆိုေတာ့က သြားလိုက္တာပဲ ေကာင္းသည္- စေနေန႔ည ခုနွစ္နာရီ- ရြာမွန္းမသိ မရြာမွန္းမသိပဲနဲ႔ ထီးယူလာရတာ ပင္ပန္းပါတယ္- အဲ့ဒီထီးက မိုးႀကိဳးေကာ ကာနိုင္လို႔လား- ေဟာ သနပ္ခါးနံ႔ ရသည္- ေမႊးသည္- ႀကိဳက္သည္ထင္၏- ပါးျပင္ေပၚေရာက္မွ ႀကိဳက္သြားတာလား- ကလူ၏သို႔ ျမဴ၏သို႔တည္း- ေတာ္စမ္းဘာ- မခင္မိ်ဳး၀င္းေတာင္ ကေလးနွစ္ေယာက္ရသြားၿပီ- အင္း ျပပြဲသြားရဦးမည္- ေမာဟလြတ္ခ်ပြဲ- အရွိအတိုင္းပဲတဲ့- အရွိတိုင္းဆိုေတာ့ အရိုင္းအစိုင္းလား- အရွိအတိုင္းေဖာ္ျပတဲ့ ကင္မရာတစ္လံုးေလာက္ေတာ့ ရခ်င္သည္- မရွိပါဘူး- ေျပာရရင္ ေစ်းတန္းမွာ ျဖတ္ေလၽွ်ာက္တုန္း မ်က္၀န္းေထာင့္ကေန ဖို႔ကပ္စ္မညိွပဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ေရာင္စံုပူေဘာင္းေလးေတြ ညိမ့္ခနဲ ျဖတ္ျဖတ္လူး သြားတုန္းကရယ္ ေလတခ်က္အေ၀ွ႔မွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ဆံပင္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလးေတြ ေက်ာကုန္းအထက္ကေန ဇတ္ကနဲ ဆတ္ဆတ္ခါသြားတုန္းကရယ္- ကဗ်ာဆန္သြားၿပီ- ျပန္ဖ်က္- ရြာျပန္ၿပီ မိုးက-
ျပပြဲသြားရဦးမည္- ေမာဟလြတ္ခ်ပြဲ- ယဥ္ေက်းမွဳ- အဲ့ဒီစကားလံုးထဲမွာေကာ ယဥ္ေက်းမွဳပါရဲ့လား- စကားလံုးယဥ္ေက်းၿပီး အေတြးအေခၚမိုက္ရိုင္းတယ္ ဆိုတဲ့စကားက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ တာသြားသား- ကဲ အလုံးစံုယဥ္ေက်းဘို႔ လူပီသမွဳကို ဆန္႔က်င္ၾကစို႔- သပိတ္ေမွာက္တာလား- အကုန္လံုးလူၾကမ္း ငါတေယာက္ထဲမင္းသား ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီဇာတ္ တခုခုမွားေနၿပီတဲ့- ေရွးေခတ္ပေရာဖတ္ေတြ ေျပာတာပါ- ေျပာေၾကးဆို သူတို႔ေကာ ယဥ္ေက်းလား မယဥ္ေက်းလား ကိုယ္မွမသိတာ- ေတာ္ေတာ္လည္တဲ့ လူေတြ- ဗိုက္ထဲက အညစ္အေၾကး ေတြ တရက္တခါ (သို႔မဟုတ္) နွစ္ရက္တခါ ထုတ္သည္- ဦးေနွာက္ထဲက အညစ္အေၾကးေတြ ဘယ္နွစ္ရက္တစ္ခါ စြန္႔ပစ္သနည္း- အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ေသာက်ီး- ထားလိုက္ေတာ့ ဆက္ေတြးရင္ အရိုင္းအစိုင္းျဖစ္ေတာ့မည္- အရိုင္းအစိုင္းဆို တာ အရွိအတိုင္းလား- အရွိအတိုင္းျမင္ရရင္ေတာ့ ဟိုမွာ ဆံပင္ကို ရြက္တတ္ၿပီး စကတ္တိုတိုနဲ႔ ေကာင္မေလးေတြ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၿပီ- ငါငယ္ငယ္က ညည္းတို႔ဘယ္ေရာက္ေနလည္း- ညည္းတို႔ငယ္ငယ္က ငါဒီမွာ- သဒၵါအသံုးအနွဳန္း မွားသြားၿပီ- မတတ္နိုင္- ေျပာရရင္ ငယ္ငယ္က မခင္မ်ိဳး၀င္း ေတာ္ေတာ္လွသည္- လွသည္ဆို ေတာ္ၿပီေပါ့- ေတာ္ေတာ္လွသည္ဆိုေတာ့ ႀကိယာ၀ိေသသနေတြ အပိုထည့္မိသည္- ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ေတာ့ မေတြ႔ေလာက္ပါဘူး- အခုေတာ့ မခင္မ်ိဳး၀င္းလည္း.. ေအာ္.. ေတြးၿပီးၿပီ- အေတြးကိုမွတ္ထား ၿပီးတိုက္စစ္ေဆး တဲ့ စနစ္ေပၚလာလွ်င္ လံုၿခံဳေရး ေတာ္ေတာ္ေအာင္ျမင္နိုင္သည္- လူေတြက အေတြးေတြ တူမွမတူၾကတာ- ရိုးသားတဲ့သူေတြကို ေတာ့အေလွ်ာ့ ေပးလိုက္ပါ- ရွဳံးတာေတာင္ တန္တယ္- ခ်ိန္ခြင္တခုေတာ့ ေဆာင္ထားမွ- ျပပြဲ သြားရဦးမည္- ေမာဟလြတ္ခ်ပြဲ- စေနေန႔ည ခုနွစ္နာရီ- ေဖဖ၀ါရီ သံုးဆယ္- ေဟာ.. မိုးရြာျပန္ၿပီ- ရြာေတာ့ဘာျဖစ္လဲ- မိုးေရခ်ိဳးေလ- ညီေလးေရ ဘီယာတစ္ခြက္ ထပ္ေပးကြာ-

Tesla

Diary (Two)

.....ေတာ္ေတာ္လြမ္းတယ္

Tesla

STEP thoughts ABOUT blogs

ေလွခါးထစ္အေတြးမ်ား

အခုတေလာ ဘေလာ့ေတြအေၾကာင္း စဥ္းစားျဖစ္တယ္- ဘေလာ့ေတြအေၾကာင္း စဥ္းစားေတာ့ ဦးစြာ ကိုယ့္ဘေလာ့အေၾကာင္း ျပန္ၿပီး ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ မိပါတယ္- က်ေနာ္ေခါင္းစဥ္ေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာလို႔ေရးတာလည္း ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ တမင္တကာ ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး ဟိုတုန္းက စေရးကာစ ေဘးနားက ဆိုက္ဘားမွာ ျမန္မာလိုဆို ဗရုတ္သုကၡ ေတြေပၚေနလို႔ အဂၤလိပ္လို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ၿပီး ေရးမိရာက အခုထက္ထိ ယူနီေဖာင္းျဖစ္သြားေအာင္ ေရးမိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္- ေျပာတာေျပာရတယ္ က်ေနာ့္ တန္းပလိတ္က အခုထက္ထိ ပို႔စ္တခုကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူၿပီး တင္ရတုန္းပါပဲ-

ေဘးနားက စာေတြဆိုတာ နဲ႔ က်ေနာ္တျခား ဆိုဒ္ေတြကို လင့္လုပ္ထား ျခင္းအေၾကာင္းလည္း ေျပာပါဦးမယ္- အဓိက ကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ အဆင္ေျပေအာင္ ကိုသြားတဲ့ ကိုသိတဲ့ ဆိုဒ္အားလံုးကို သြားဘို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ က်ေနာ္စၿပီး လင့္လုပ္တာပါ သိသမွ်ေတြ ခ်ေရးထားတဲ့ အတြက္ လုပ္ခါစက တေယာက္ကေတာင္ ေျပာဘူးတယ္ လင့္ေတြ မ်ားလွခ်ည္လားဆိုၿပီး- ဟုတ္ပါတယ္ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ လည္းခြင့္သြားမေတာင္းမိခဲ့ပါဘူး- ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ လင့္ထားခံရတဲ့ သူဟာ လက္မခံစရာ အေၾကာင္းေတာ့ မရွိေလာက္ပါဘူး ဆိုၿပီး စဥ္းစားမိခဲ့လို႔ပါ- ဒါေပမဲ့ လင့္လုပ္ထားတဲ့ ဆိုဒ္တခုက က်ေနာ့္ဆီကို သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲ ဘာျဖစ္လို႔ လုပ္တာလည္းဆိုတဲ့ တုန္႔ျပန္မွဳတခုရေတာ့ က်ေနာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတဲ့ အျပင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း ေအာက္တန္းက်သလိုမ်ိဳး ခံစားလိုက္ရပါတယ္- ရွားပါးတဲ့ အားသားေက့စ္တခုပါ- ဟုတ္ပါတယ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျခင္းမတူ တဲ့ ဘေလာ့မ်ိဳးလည္း ရွိပါေသးလားဆိုတာ ကို အဲ့ဒီအခ်ိန္ၾကမွ က်ေနာ္စဥ္းစားမိတာပါ- ေနာက္ပိုင္းေတာ့ လက္ခံဘို႔ ေသခ်ာေလာက္တဲ့ လင့္ေတြပဲ က်ေနာ္ထားခဲ့ၿပီး လက္ခံခ်င္လား မခံခ်င္လား ကို မပိုင္းျခားနိုင္တဲ့ က်န္တဲ့လင့္ ေတြ ျဖဳတ္ျပစ္ခဲ့ပါတယ္- အဲ့ဒီအတြက္ ျပန္ျဖဳတ္လိုက္တဲ့ လင့္ပိုင္ရွင္ မ်ားကိုလည္း ဒီေနရာကေန ေတာင္းပန္ပါတယ္- က်ေနာ္ တပ္ခ်င္သလိုတပ္ခဲ့ၿပီး ျဖဳတ္ခ်င္သလိုျပန္ျဖဳတ္တယ္ လို႔ မထင္ေစခ်င္ပါဘူး- ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္အခုလုပ္ထားတဲ့ လင့္ေတြမွာလည္း အဲလ္ဖာဘက္ကို ေျဗာင္းျပန္ယူၿပီး စီထားပါတယ္- တခါတခါေတာ့ ျပႆနာ ေတြၾကား၀င္မိပါတယ္- ဘာေၾကာင့္မို႔လည္းဆိုေတာ့ အားလံုးကို စိတ္၀မ္း မကြဲေစခ်င္လို႔ပါ- သမိုင္းက ဒီလိုဒီလို ရွိခဲ့တာ ဆိုတဲ့ဟာေတြေတာ့ ထည့္သြင္း မစဥ္းစားခဲ့သလို သိလည္းမသိပါဘူး- အားလံုးအတြက္ အက်ိဳးမရွိဘူး ထင္တဲ့ အေျခအေန ေရာက္ေနလို႔ က်ေနာ္၀င္ ၿပီးျဖန္ေျဖတဲ့ သေဘာပါပဲ- လြန္လာတယ္ထင္ တဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ အတြက္ေတာ့ ခံရတဲ့ဘက္က နည္းနည္းလိုက္ေျပာမိပါတယ္- ဒါေပမဲ့ ေစတနာတခု အတြက္ ၀င္ပါခဲ့တယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္ေသခ်ာပါတယ္-

ေနာက္တခုက ေကာ္ပီရိုက္ဆိုတဲ့ အသံကို က်ေနာ္ ဆက္စဥ္းစားမိျပန္တယ္- က်ေနာ့္စာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့ က်ေနာ့္ဘက္က အင္မတန္ရွင္းပါတယ္- ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ႀကိဳက္သလိုယူသံုးခြင့္ရွိပါတယ္- က်ေနာ့္နာမည္ ေဖာ္ျပခ်င္ေန မေဖာ္ျပခ်င္ေနပါ- စီးပြားေရးသံုးဆိုတာမ်ိဳးေတြ အတြက္လည္း အႀကံဳး၀င္ပါတယ္ တခုေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ နိုင္ငံေရးၿငိမဲ့ က်ေနာ္ဒုကၡေရာက္မဲ့ က်ေနာ့္စာတခုခုကို က်ေနာ္မသိပဲ ခႊ်န္တြန္းလုပ္တာမ်ိဴးက လႊဲလို႔ေပါ့- ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ က်ေနာ္လည္း ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မေရးတတ္တာရယ္ တဆင့္ ေဖာ္ျပရေလာက္ ေအာင္လည္း အရည္ခ်င္း မရွိဘူးဆိုတာ ကိုယ့္ဟာကို သိတာတေၾကာင္း- က်ေနာ္ေရးသမွ်ဟာ ကိုယ့္ဟာကို ခံစားခ်က္ေလးေတြ ေရးခ်မိတာတေၾကာင္းနဲ႔ က်ေနာ္လူေတြကို ခံစားခ်က္ မွ်ေ၀ျခင္းသာ ျဖစ္တဲ့တြက္ အားလံုးေသာ စာမ်ား ကဗ်ာမ်ား ဓါတ္ပံုမ်ား ဟာဒီေနရာမွာ ခ်ထားလိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ က်ေနာ့္ဟာသာမက အားလံုးနဲ႔ ပတ္သက္တယ္လို႔ ပဲ က်ေနာ္ယူဆထားပါတယ္- ကမၻာေက်ာ္သြားရင္ေတာ့ ထပ္စဥ္းစားမယ္ ဟီး ဟီး- အဲ.. သူမ်ားစာေတြ ဓါတ္ပံုေတြေတာ့ က်ေနာ့အေနနဲ႔ ပစ္စလက္ခတ္ တင္မွာမဟုတ္သလို မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့ စာေတြရွိခဲ့ရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ၿပီးပြိဳင့္ လုပ္မွာပါ- အဲ့ဒီ ေကာ္ပီရိုက္ႀကီးက မပန္ဒိုရာ ေရးထားသလိုပဲ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးရွိစဲပါ-

ေနာက္တခုက ကဗ်ာပါ- က်ေနာ္ကဗ်ာေရးတတ္တယ္ လို႔လူေတြကေျမာက္ေပး.. အဲ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္- အမွန္ေတာ့ က်ေနာ္ကဗ်ာေရးတာ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ ေတာ္တာမဟုတ္ပါဘူး- က်ေနာ့္နွလံုးသားက ထိလြယ္ ရွလြယ္ ပြန္းပဲ့လြယ္တာပါ- (အမ္.. ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ိဳ႕ ဆိုတဲ့အသံၾကား မိတလိုပဲ.. ဘယ္တူလဲကြ ေအာ္တာ)- ကဗ်ာေရးျခင္းကို ကာရန္ညီျခင္း မညီျခင္းေတြနဲ႔
ဆယ္စုနွစ္နွစ္ခု ေလာက္ေတာင္ ျငင္းခဲ့ၾကတာ အခုထက္ထိလည္း ကိုယ့္အျမင္ ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္ေတြနဲ႔ ရွိၾကတုန္းပါပဲ- က်ေနာ္လည္း ကဗ်ာကို ဘယ္လို ခံစားတယ္ ဆိုတာ ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္- ဦးစြာ ကဗ်ာဟာ က်ေနာ္ အၾကိဳက္ဆံုး အနုပညာ ဖန္တီးမႈလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္- ဘာျဖစ္လို႔လဲ- က်ေနာ့္အတြက္ ခံစားရတာကို လြယ္လြယ္ကူကူ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဖာ္ျပခြင့္ရလို႔ရယ္ ကဗ်ာတခုေရးဘို႔ အေျခခံ နည္းပညာလိုအပ္ ခ်က္ေတြ မလိုဘူးလို႔ထင္လို႔ပါ- ဥပမာ သီခ်င္းတပုဒ္ဆိုရင္ ျမဴးဇစ္သီအိုရီေတြ နားလည္ရပါမယ္ ျမဴးဇစ္ကယ္ အင္စတူးမန္႔ တခုကို တတ္ကႊ်မ္းရပါမယ္- ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ ေရးတဲ့ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာေတြမွာေတာ့ မလိုပါဘူး နည္းစနစ္နဲ႔ ေရးရတဲ့ ကာရန္ညီတဲ့ ေလးခ်ိဳးေဒြးခ်ိဳး ေတြကေတာ့ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ ရွိပါတယ္- ကာရန္နွင့္ အနက္လိုက္ဖက္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ဗ်ာ- ဒါေပမဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ လစ္ဟ သြားနိုင္ပါတယ္- ဥပမာအားျဖင့္ အလွပဆံုးေရးစပ္ထားတဲ့ ေလးခ်ိဳး ကဗ်ာတပုဒ္ကို ဘာသာစကား တခုကို ေျပာင္းလိုက္တဲ့အခါ ေသခ်ာေပါက္ အရသာေပါ့သြားပါလိမ့္မယ္- သူ႔ရဲ့အဓိက အရည္အခ်င္းကိုက ဘာသာစကားေပၚ အမွီျပဳေနျခင္း လို႔ထင္ပါတယ္- ေနာက္တဆင့္ ေခတ္စမ္း လကၤာ လိုဟာမ်ိဳးေတြလည္း ကာရန္ညွိျခင္း ရွိပါတယ္-

တေန႔က မအိမ့္စီေဘာက္မွာ ကဗ်ာေလးေတြ ရြတ္ၾကေတာ့ ဟိုတုန္းကတည္းက နုတ္ထဲစြဲေနခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ျပန္ရြတ္မိပါတယ္- ေရးသူေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ-

တကယ္ခ်စ္ေပမဲ့.. မတြယ္ရစ္လိုသူပါခင္..
ၿမိဳသိပ္တြယ္ငင္ အခ်စ္ဦးမို႔ ..
နစ္စူးစြာခ်စ္ေပမဲ့ လြမ္းေရးကို ႀကိဳကာျမင္..
မခင္ပါနဲ႔ေတာ့လား..
ဒီေတာ့ကြယ္..
ေ၀ဒနာ ရင္မွာ မကၽႊမ္းရင့္ရေအာင္..
ပန္းပြင့္ကို လိပ္ျပာ မုန္းခဲ့တယ္…
ခ်စ္သူရယ္ … မုန္းေမ့ေစသား….

လွလွပပ နဲ႔ ကာရန္ထိၿပီး အနက္မိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါပဲ- ဒီအေၾကာင္းအရာ ခံစားခ်က္ကို ယူၿပီး ေမာ္ဒန္ ဆန္ဆန္ ခံစားေရးၾကည့္မိတယ္..

ပန္းေၾကာက္တဲ့ လိပ္ျပာတဲ့လား..
ငါဟာ ခမ္းေျခာက္စြာ စီးဆင္းခဲ့ရတဲ့ ေကာင္ပါ..
ပင္လယ္အထိစီးဖို႔ အသာထား..
ေဟာဒီ အရိုင္းအစိုင္းေက်ာက္ေဆာင္ေတြၾကား..
ဟိုေရာက္ဒီေရာက္နဲ႔..
ငါ့ေရနဲ႔ငါေတာင္ မေလာက္ဘူး..
ေႏြရယ္… ဥတုသံုးလီထဲ..
မင္းဘာလို႔မ်ားပါေနတာလဲ…..

ဒီလိုေရးဖို႔အတြက္ က်ေနာ္ဟာ ကာရန္စနစ္ေတြ နည္းပညာေတြ ကို ပူးေပါင္းတြက္ခ်က္မွဳမပါေတာ့ ပါဘူး- ခံစားခ်က္ သက္သက္ပဲ အျပည့္အ၀ ထည့္သြင္းခြင့္ရပါတယ္- မ်က္စိမွိတ္ စိတ္ကိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထားၿပီး ရြတ္ဖတ္လို႔ ေကာင္းမဲ့ စာရတာနဲ႔တင္ ေရးဖြဲ႔ခြင့္ရပါတယ္- ေမာ္ဒန္ကဗ်ာရဲ့ အဓိကအခ်က္က က်ေနာ့အတြက္ အဲ့ဒီကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္- ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ လိုကဗ်ာမ်ိဳးၾကေတာ့ ေမာ္ဒန္လို ေပါင္းစပ္ ခံစားျခင္းေတြ မရွိေတာ့ပဲ ရိုးစင္းစြာ ေရးဖြဲ႔ျခင္းနဲ႔ အရွိအတိုင္းခံစားျခင္း အမွန္တခုကေနခ်ည္းကပ္ျခင္း ျဖစ္လာတယ္ လို႔ က်ေနာ္ခံစားပါတယ္- ဓမၼက်မႈကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ၍ အရိုးစင္းဆံုး ေဖာ္ျပလာတယ္ လို႔ထင္ပါတယ္- ဒႆနဆန္ျခင္းေတြကို ထည့္သြင္းလာတယ္ လို႔နားလည္မိပါတယ္-

က်ေနာ္သည္ လိပ္ျပာတေကာင္ ျဖစ္ခဲ့သည္ဆိုပါက ပန္းပြင့္တို႔နွင့္ ေ၀းရာ၌ ပ်ံသန္းေနမိသည္-
ပန္း၀တ္ရည္တို႔သည္ လိပ္ျပာ၏ အဟာရျဖစ္သျဖင့္ လွပစြာမ၀ဲပ်ံနိုင္ခဲ့-
စမ္းေခ်ာင္းတခု ျဖစ္ခဲ့သည္ ဆိုပါက ၾကမ္းတမ္းစြာ စီးဆင္းေနခဲ့မိသည္-
ေႏြဥတုထဲမွာ စီးဆင္းရျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ပင္လယ္ထဲထိေရာင္ေအာင္ တဟုန္တိုးမစီးဆင္းနိုင္ခဲ့-
ထို႔ေၾကာင့္ ပါးလ်ႏြမ္းခ စြာ ခရီးဆက္သည္-
ရင္ခြဲနာက်သြားေသာ လိပ္ျပာတေကာင္မျဖစ္ခ်င္၍ ျဖစ္သည္-
ေရငတ္ေသေသာ စမ္းေခ်ာင္းတခု အျဖစ္ မစီးဆင္းခ်င္၍ ျဖစ္သည္-
သို႔ေသာ္ သူမအတြက္ ခပ္ဟဟသာ ေျပာနိုင္ေတာ့မည့္ စကားတခြန္း ရွိပါသည္-
က်ေနာ္သည္ ပန္းမႀကိဳက္သည့္ လိပ္ျပာမိုက္တေကာင္ ေတာ့ မဟုတ္ပါ .. ဟု-

အထက္ကေရးခဲ့ တဲ့ကဗ်ာ ေတြဟာ အေၾကာင္းအရာ အားျဖင့္ ခံစားမႈအားျဖင့္ အတူတူပါပဲ-ပထမအမ်ိဳးအစားက က်ေနာ္ေရးတာမဟုတ္ေပမဲ့ ဒီလိုကဗ်ာေရးဖို႔အတြက္ ကာရန္သင့္ေအာင္ စဥ္းစားရျခင္းဟာ အဓိကအခ်က္အေနနဲ႔ ပါ၀င္ပါလိမ့္မယ္- ဒုတိယအမ်ိဳးစားေရးဖို႔ အားလံုးကို လြတ္ခ်ၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ေျပာရရင္ စိတ္ထဲျဖတ္ကနဲ ေပၚလာတာကို ခံစားေရးခ်ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္- တတိယအမ်ိဳးအစား က်ေတာ့ ဒုတိယလိုပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပါပဲ- တခုပိုတာက ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္း လိုမိ်ဳး သေဘာတရားေရး ရာေတြပါ ေရာယွက္လာပါတယ္-

အခုလို ေရးလို႔ က်ေနာ္ဟာ ေမာ္ဒန္ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ေတြကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာနိုင္တယ္ လို႔မထင္ပါနဲ႔- က်ေနာ့္တေယာက္ထဲအတြက္ပဲ ဘယ္လိုခံစားလည္း ဆိုတာ ေျပာတာပါ- က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ နည္းစနစ္ေတြကို ဖတ္ေတာ့ဖတ္ပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ကဗ်ာတပုဒ္အျဖစ္ ခံစားတာထက္ မပိုပါဘူး- ကဗ်ာေရးရင္လည္း အားလံုးကို ေခါင္းထဲမွာ မတြက္ခ်က္ပဲနဲ႔ ခံစားရတဲ့ အတိုင္းပဲေရးမိပါတယ္- အနုပညာေတြမွာ အဓိကအရည္အေသြးတခုျဖစ္တဲ့ ဟိုက္အတ္လို႔ေခၚမယ္ထင္တယ္- ခံစားသူအတြက္ ႀကိဳက္သလို ဆြဲေတြး၍ ခံစားျခင္းလည္း နည္းနည္း က်ေနာ္ ဘယ္လို ခံစားလည္းေျပာပါဦးမယ္- အဲ့ဒီအတြက္ က်ေနာ္ ဟိုက္ကူကဗ်ာ ေလးတခုအေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္-

Matsuo Basho^ : Frog Haiko ပါ-

Furu ike ya >>>>> Old Pond!
Kawazu tobikono >>>>> Frogs Jumps in
Mizu no oto >>>>> water’s sound

Translated by Alan Watts-

The old pond,
A frog jumps in:
Plop!

Translated by Dorothy Britton-

Listen! A frog
Jumping into the stillness
Of an ancient pond!

တာရာမင္းေ၀ ဘာသာျပန္-

အိုင္အိုႀကီးပါလား-
ေရႊဖားခုန္ဆင္းသြား-
ပလံုေရသံၾကား-

က်ေတာ့္ခံစားခ်က္-

မိုက္လိုက္တဲ့ဖား-
အိုင္အိုထဲကိုမွ ဆင္းသြား-
ေရသံမွတပါး မၾကား-

အသီးသီး ဘာသာျပန္တာေတြကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ကြဲျပားတဲ့ ဘာသာျပန္ဆိုခ်က္ေတြကို ေတြ႔နိုင္ပါတယ္- စာဖတ္သူသတိထားမိမွာပါ- က်ေနာ္ ေရးလိုက္တဲ့ အခ်က္က ဘာသာျပန္ဆိုတာထက္ က်ေနာ့္ရဲ့ အေတြးကိုပဲ ဆြဲယူလိုက္ပါၿပီ- ေနာက္တဆင့္ဖတ္မဲ့ သူအတြက္ လိုရာဆြဲလို႔ရမဲ့ အနုပညာ မပါသေလာက္ နည္းသြားပါၿပီ- က်ေနာ့္တေယာက္ထဲရဲ့ အျမင္ျဖစ္သြားပါၿပီ- အေပၚက ကဗ်ာဆရာေတြ က ကဗ်ာဆရာေတြ လိုပဲ ဆက္ခံစားခြင့္ ရေအာင္ ျပန္ဆိုၾကပါတယ္- က်ေနာ္က ဒီေနရာမွာ ကဗ်ာေရးသူအေနနဲ႔ မဟုတ္ပဲ ကဗ်ာဖတ္သူ တေယာက္အေနနဲ႔ ျပန္ဆိုထားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္- အဲ့လိုပါ ကဗ်ာေတြကို ဘယ္လိုခံစားမိတယ္ ဆိုတာေျပာခ်င္တာပါ-

ကဲဗ်ာ.. ဆက္စပ္ေတြးေတာမိတာေတြက ဆက္ေရးရင္ ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုးေထာင္ ျဖစ္ၿပီး ကုန္းေဘာင္ေခတ္ကို ျပန္ေရာက္လို႔ ကိုဒီ၀ိုင္းနဲ႔ ေတြ႔ေနပါဦးမယ္- က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ဘေလာ့ေရးရတာ အရသာရွိတဲ့ ထြက္ေပါက္တခုပါပဲ- ဆက္တိုက္မေရးနိုင္တာေတာ့ ခြင့္လြတ္ပါ- ဘေလာ့ေတြဖတ္ရတာလည္း အင္မတန္နွစ္သက္ပါတယ္ အနုပညာ မဆန္လို႔ စာေရးမေကာင္းလို႔ ဆိုၿပီး တခ်ိဳ႔ေတြက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္ေနေပမဲ့- စိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ အရာေတြ.. ခံစားရတာေတြကို ရိုးသားစြာ ခ်ေရးျခင္းဟာ လူသားေတြရဲ့ ဖန္တီးမွဳမပါတဲ့ (တမင္တကာလုပ္ထားျခင္းမဟုတ္ေသာ) အလွပဆံုး အနုပညာ မဟုတ္လားဗ်ာ- ဘေလာ့ေရးတဲ့ သူေတြအားလံုးရဲ့ စာေတြကို က်ေနာ္နွစ္သက္ပါတယ္-

Tesla

မွတ္ခ်က္- အနုပညာ မဆန္တဆန္ အမွန္အကန္ အံခ်ျခင္းျဖစ္သျဖင့္ အံဖတ္မ်ားထဲတြင္ ညီွစို႔စို႔ အနံ႔တခ်ိဳ႕ ပါ၀င္နိုင္ပါသည္- အံဖတ္မ်ားကို တာ၀န္ခံ ႀကံဳးေပးမည့္ သူမွာ ဂ်စ္တူး ျဖစ္ပါသည္- အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အံဖတ္မ်ားမ်ား နွင့္ ပို႔စ္ေရးပါ ဟု ဟိုတေန႔က သူ ေတာင္းဆိုေသာေၾကာင့္ ေရးမိျခင္းျဖစ္သည္- ဘေလာ့မိတ္ေဆြမ်ား ဖတ္ဘ္ို႔ အတြက္ျဖစ္ပါသည္- အံခ်လိုက္စမ္း အံခ်လိုက္စမ္း ဟုေက်ာကုန္းကို ခဏ ခဏ ဇြတ္လာလာနွိပ္ၾကေသာ ဂ်စ္တူး ဘာညာ နွင့္ ေဒါင္းႀကီးတို႔ ႀကံဳးဘို႔ျဖစ္သည္- ကဲ ႀကံဳးေပေတာ့…. တို႔ကေတာ့ မူးေနတယ္ အိပ္ၿပီ..

Simple Way to Contribute

Hello Friends,

On 20th MAY, a candle lighting ceremony will be held at Seinn Lann So Pyay. This event is in the memory of the HIV/AIDS victims who have died during past 26 years of it's existence.

Prayers will be made by Four Religions (Buddhist, Christian, Hindu andIslam) and candles will be lit and set adrift into the lake of Inya. Every year, many people die of AIDS, many babies are born with the disease and more and more children become orphans.

HHHP ( Happy Haven Humanitarian Project ) helps take care of the children in such situations, nourishing ,caring and bringing some happiness into their lives. As number of children start to increase, the project needs a new building to accommodate them all.

To encourage the HHHP team's work, and to contribute in our own way, we have come up with the simple idea to sell T-Shirts from today, till end of MAY. We will also be selling them at the ceremony.

All profits from the sale will go directly to the building of the new establishment. With price fixed at MMK 2,600/- , we look forward to your participation. We would also appreciate if you could kindly fwd the mail to those who may be interested.

Two colour options for the T-shirts ( Black / White ), size ( Medium/ Large/ Extra Large ). The shirts are at printing process, so, we have attached below the design in advance. Friends who wish to contribute for the new building, without buying T-shirts are most welcome to do so.

Dear friends....
Lets support the HHHP team's work by wearing the T-shirt!!
Lets make a difference in our society!

Please kindly contact us:

Thi Thi Thein (Home: 500 008/Office: 255 430/ 431/449)
Aung Su Yi 534-142
Htun Win Min 951-27182
Khin Maung Htay 951-49216
Minn Thu 229-280; 223-043; 221-927 Ext:(14)/ 95-951-91812 (out of office
hour)
Phyo Zaw Aung 950-17059
Than Win 951-72106
Thein Aung 951-00928